دوست نداشته باشم در حالى كه آنها دو گل من از دنيا هستند كه آنها را مىبويم » « 1 » . ( 1 ) پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در مواضع عديده‌اى لقب ريحانتين ( دو گل ) به آنها داده كه به بعضى از آنها اشاره مىنماييم : ( 2 ) الف - « سعيد بن راشد » روايت كرده : حسن و حسين عليهما السّلام به سوى پيغمبر خدا صلّى اللّه عليه و آله مىشتافتند . پس پيامبر يكى از آنها را برداشت و زير بغل گرفت . سپس ديگرى آمد و آن حضرت او را زير بغل ديگر خود گرفت و فرمود : « اينها دو گل من از دنيا هستند ، هر كس مرا دوست بدارد ، آنها را دوست داشته باشد « 2 » » . ( 3 ) ب - « سعد بن مالك » گويد : بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وارد شدم در حالى كه حسن و حسين بر پشت آن حضرت بازى مىكردند ، پس گفتم : يا رسول اللّه ! آيا آنها را دوست مىدارى ؟ فرمود : « چرا آنها را دوست نداشته باشم در حالى كه آنها دو گل من از دنيا هستند « 3 » ؟ » . ( 4 ) ج - « انس بن مالك » روايت كرده : داخل شدم ( يا شايد داخل شدم ) بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در حالى كه حسن و حسين بر شكم آن حضرت مىغلتيدند و مىفرمود : « اينان دو گل من از اين امت هستند « 4 » » . ( 5 ) د - « ابو بكره » روايت كرده : حسن و حسين عليهما السّلام بر پشت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىايستادند در حالى كه آن حضرت در نماز بود ، پس ايشان آنها را با دست خود

--> ( 1 ) مجمع الزوائد 9 / 181 . و ذهبى آن را در سير اعلام النبلاء 3 / 282 با اندكى تغيير روايت كرده . مختصر صفة الصفوة ، ص 62 . ابن عساكر ، ترجمة امام الحسين من تاريخ دمشق ، ص 61 . ( 2 ) ذخائر العقبى ، ص 124 . ( 3 ) كنز العمال 13 / 671 . ( 4 ) نسائى ، خصائص ، ص 125 . و در مسند امام زيد ، ص 469 آمده : « فرزند ، گل است و دو گل من حسن و حسين هستند » .